Rakoçeviq: Sërbët e Kosovës  të dënuar me frikën e përdorimit të gjuhës amtare

Të gjitha institucionet përgjegjëse, çdo shtet, organizatat joqeveritare ndërkombëtare, çdo media duhet të ndjejë frikën e sërbëve kosovarë nga përdorimi i gjuhës amë. Duhet të shihet diskrimini madhështor që ndodh në këtë fushë dhe të kuptojë se ndonëse në të gjitha dokumentacionet thuhet se sërbishtja dhe shqipja janë gjuhë të barabarta, kjo absolutisht nuk vlen, thotë për Kosovo onlajn Zhivojin Rakoçeviq gazetar dhe shkrimtar nga Graçanica.

Ai shprehet se për rrezikun e gjuhës sërbe në Kosovë flitet shumë pak.

"Nëse egziston kërcënim i përsosur në Kosovë e Metohi, atëherë ky është kërcënimi i gjuhës sonë. Nuk ka asnjë prej nesh që jeton në Kosovë e Metohi që të paktën një herë në javë pyet veten: 'Mundem të them diçka në gjuhën time’? Gjuha jonë tek ne është aq e frikësuar, e kërcënuar dhe në zhdukje saqë kjo është situatë e frikshme. Gjuha është mjet identifikimi dhe ne ndodhemi në atë pozitë fatkeqe ku ju tradhtoni gjuhën tuaj pasi shikoni se si ndaj jush sillet polici, nëpunësi, si sillet shitësja, dikush në rrugë, nëse flisni gjuhën tuaj amtare. Jemi të dënuar me frikën e përdorimit të gjuhës amtare", thotë Rakoçeviq.

Duke komentuar rekomandimin e Këshillit për Gjuhën Sërbe drejtuar Qeverisë së Sërbisë që të intervenojë tek UNMIK dhe institucione të tjera ndërkombëtare sesi të mbrojë cirilishten në Kosovë, Rakoçeviq thotë se çdo veprim i ndërmarrë është i vlefshëm, sepse ofron siguri për fëmijët të cilët në rrugë kanë frikë të thonë "Dobar Dan” (Mirëmëngjes).

"Çdo fjalë që inkurajon egzistencën e gjuhës sërbe në Kosovë e Metohi dhe marrjen e asaj frike që për 25 vite është blerë tek ky popull, është e çmuar. Unmik në fillim të misionit të vet, vendosi të mbrojë të paktën emrat e vendeve, të fusë përdorimin e detyrueshëm si të shqipes dhe të sërbishtes, disa zyrtarë provuan të bënin diçka, por gjithçka u shemb dhe gjithçka mbeti në guaskë. Tani UNMIK është guaskë e guaskës. Fuqia e tij është pothuajse inegzistente dhe organizatat e tjera ndërkombëtare mbyllin sytë ndaj të gjitha këtyre. Për herë të parë në historinë e këtyre viseve, fjala e gjuhës sërbe u bë shkas për t'u zhdukur", thekson bashkëbiseduesi ynë.

Në Kosovë, thotë ai, gjatë këtyre viteve kanë ndodhur mijëra riemërtime vendesh, kështu që emërtesa në hartë e "Hanit të Elezit" në vend të Gjeneral Jankoviq, ishte "fitore e madhe kombëtare".

"Nëse thua Metohi, juve jeni të nxjerrë nga jeta. Ju nuk mund të bëni asgjë këtu. Dhe kush e di se çfarë do të mendojë administrata më pas për të të dënuar, sepse kur dënon gjuhën tuaj, dënon intimitetin tuaj më të thellë, mendimet e tua më të fshehta, të drejtën tënde për të folur gjuhën  amtare. Shumica dërrmuese prej nesh nuk dinë, le të themi, frëngjisht, por askush në Paris nuk ka frikë se nuk di frëngjisht. Këtu ne frikësohemi sepse na thuhet: 'Ju duhet të flisni shqip'. Juve polici në ndonjë vendkalim të thotë: 'Kjo është Kosova, ti duhet të dish shqip', dhe ju paguani taksat dhe ai polici paguhet për të thënë 'Mirëdita' në gjuhën sërbe. Kjo është temë mjaft e thellë që prek shtresat më intime psikologjike gjuhësore dhe atë jetë banale, shoqërore, të përditshme, të thjeshtë që thotë: 'A duhet të hyj në këtë dyqan, të marr dhe të hesht apo duhet të them diçka në gjuhën time amtare'", thotë Rakoçeviq.