U shënua 27-vjetori i vrasjes së Marija dhe Nikolla Petroviq: Dhimbja nuk kalon, drejtësia mungon

Në Graçanicë sot, me një shërbesë përkujtimore në varreza dhe me vendosje kurorash në pllakën përkujtimore në Shkollën Fillore “Kralj Milutin”, u shënua 27-vjetori i vrasjes së Marija dhe Nikolla Petroviq, të cilët humbën jetën në vitin 1999, kur një granatë e NATO-s u hodh mbi autobusin e udhëtarëve “Niš-ekspres” në urën e Luzhanit, pranë Podujevës.

Marija ishte vetëm 14 vjeçe kur u vra, ndërsa vëllai i saj Nikolla ishte dy vjet më i madh. Së bashku me ta humbi jetën edhe gjyshja e tyre Smiljana, si dhe edhe 41 persona të tjerë.

Nëna e Marijës dhe Nikollës, Zorica, theksoi se edhe pas 27 vitesh dhimbja nuk kalon.

“Dhimbja nuk kalon, vuajtja nuk kalon. Kur vjen 1 maji, as nuk fle, as nuk ha. Vetëm më rëndon dhe pyes veten kur do të vijë dhe kur do të kalojë, i numëroj ditët deri atëherë. Kujtoj si ishte dhe si ndodhi gjithçka dhe çfarë kam përjetuar. Por ç’të bëj, kështu është. Sa të kemi shëndet, shkojmë në varreza, i vizitojmë dhe u ndezim qirinj. Pyes veten si kanë kaluar kaq vite dhe kur do t’i arrijë ajo fatkeqësi edhe ata. Askush nuk e ka menduar këtë, po ta dija nuk do t’i kisha dërguar fare nga shtëpia, as ata nuk do të kishin shkuar, ata u detyruan të largohen prej këtu. Por ja, thonë fat, nuk është fat, është goditje e papritur”, tha ajo.

Ajo falënderoi miqtë e Marijës dhe Nikollës që nuk e harrojnë kurrë përvjetorin e vdekjes së tyre.

Babai i tyre, Dragisha Petroviq, tha se më e vështira është gjatë festave, kur shtëpia e tyre është bosh.

“Tash e 27 vjet kalojnë në dhimbje. Kjo nuk mund të harrohet kurrë. Ja çfarë bënë kriminelët. Vetëm nëse ka Zot që t’i ndëshkojë, por vështirë se do ta përjetojmë ne këtë. Më e vështira është kur vijnë festat. Tek të gjithë vjen dikush, ndërsa tek ne shtëpia është gjithmonë bosh. Sidomos për festat si Pashkët, Krishtlindjet... Presim, shpresojmë, mendojmë se dikush do të vijë”, tha Dragisha.

Miqtë e Marijës dhe Nikollës iniciuan vendosjen e pllakës përkujtimore në oborrin e Shkollës Fillore “Kralj Milutin” në Graçanicë, ndërsa Miodrag Zhiviq theksoi se më e dhimbshmja është që edhe pas 27 vitesh askush nuk është dënuar për këtë krim.

“Është pak të thuhet se Marija dhe Nikolla na mungojnë. Na mungojnë neve si miq, e mund të imagjinojmë sa u mungojnë prindërve të tyre. Shtrohet pyetja çfarë të keqe bënë një vajzë 15-vjeçare dhe një djalë 17-vjeçar. Ishin të rinj, plot jetë, dëshironin më shumë, e përfunduan kështu. Ajo që na dhemb më shumë është se edhe sot askush nuk ka mbajtur përgjegjësi, askush nuk është dënuar për krimin ndaj familjes Petroviq dhe ndaj të gjithë të tjerëve. Ajo që na mbetet neve si miq dhe prindërve të tyre është t’i kujtojmë, ta shënojmë këtë ditë, të vijmë si në varreza ashtu edhe këtu te pllaka përkujtimore”, tha Zhiviq.

Në vendin e ngjarjes, nën urën në Luzhan, autoritetet e Kosovës kanë vendosur një pllakë përkujtimore me emrat e viktimave shqiptare, ndërsa emrat e viktimave serbe janë shënuar me tre pika.