Guxhiq: Vazhdimësia shqiptare në këtë hapësirë po provohet artificialisht

Aleksandar Gudžić
Burim: Kosovo Online

Qëllimi përfundimtar i intelektualëve shqiptarë që kanë nisur një peticion për të ndryshuar emrin e Kosovës në Dardani është që, përmes emrit dhe narrativës, të fshijnë karakterin serb të Kosovës nga kujtesa dhe të provojnë artificialisht vazhdimësinë shqiptare në këtë hapësirë, thotë për Kosovo online historiani Aleksandar Guxhiq.

Siç shton ai, kjo nuk është diçka e re dhe ngjarje të tilla do të ndodhin edhe në të ardhmen.

"Intelektualët shqiptarë tashmë po paraqesin tezën se kishat dhe manastiret serbe janë në fakt shqiptare dhe se ato janë uzurpuar nga serbët në një periudhë të mëparshme. E gjithë kjo ka për qëllim të tregojë ‘vazhdimësinë shqiptare dhe uzurpimin serb’," vlerëson Guxhiq.


Ai thekson se nuk ka asnjë konfirmim historik se shqiptarët janë trashëgimtarë të drejtpërdrejtë të dardanëve, ilirëve apo pellazgëve dhe disa popujve të tjerë.

“Gjithçka që komuniteti shkencor shqiptar në Prishtinë dhe Kosovë po përpiqet të dëshmojë është e paprovueshme”, thotë Gudxhiq.

Ndërmjet ilirëve dhe shqiptarëve, shton ai, ka tetë shekuj ndryshim, sepse ilirët janë përmendur për herë të fundit në shekullin III, në kohën e perandorit Dioklecian, ndërsa shqiptarët janë përmendur për herë të parë në shekullin e 11-të në veprën e Ana Komnenës "Aleksiada" në të cilën ajo përmend "krahinën e Shqipërisë".

“Gjatë atyre tetë shekujve nuk përmenden askund në burime as ilirët e as shqiptarët. Unë jam përkrahës i pikëpamjes shkencore se shqiptarët nuk janë pasardhës të drejtpërdrejtë të ilirëve. Ata u shfaqën në Ballkan në një moment dhe u vendosën, por nuk kemi asnjë konfirmim historik se kur kanë pasur një zonë që kanë qeverisur. Prandaj, ata janë një komb i ardhur shumë pas ilirëve dhe nuk kanë lidhje të drejtpërdrejtë me ilirët”, thekson Guxhiq.


Duke folur për dardanët, ai shprehet se ata ishin një popull paleo-ballkanik që në një moment u zhdukën nga skena historike.

“Nuk është e pazakontë që gjatë historisë disa popuj të krijojnë shtete, perandori serioze dhe papritmas të largohen nga skena historike dhe të zhduken. Avarët janë ndoshta shembulli më i famshëm. Në një moment ata sunduan Evropën Qendrore dhe Lindore dhe pjesë të Ballkanit, por pastaj u larguan nga skena historike dhe u zhdukën. Shprehja 'Nestali ko Obri' (Të zhdukur si Avarët) është bërë e njohur te populli serb, duke iu referuar avarëve. Diçka e ngjashme ka ndodhur edhe me dardanët, të cilët kishin shtet në Ballkan, sunduan një pjesë të tij dhe më pas u zhdukën në një moment,” thotë Guxhiq.

Kosova, thekson ai, është zona e ndjenjave më të shprehura kombëtare të serbëve, pra tokë e shenjtë.

“Më shumë se 90 për qind e toponimeve dëshmojnë për karakterin serb të Kosovës, për praninë serbe në Kosovë në të kaluarën. Në dy shekujt e fundit, imazhi etnik i Kosovës është ndryshuar, për shkak të rrethanave të ndryshme ndërkombëtare dhe të brendshme, serbët u larguan nga Kosova, dhe shqiptarët u vendosën në atë hapësirë ​​boshe. Por toponimet, kishat, manastiret dëshmojnë praninë serbe dhe dëshmojnë për praninë serbe në Kosovë”, thekson Guxhiq.