Milivojeviq: IEQ është një mekanizëm i rëndësishëm që mundëson që proceset e integrimit evropian të ecin më shpejt

Në Beograd u mbajt një takim i ministrave të jashtëm të Iniciativës së Evropës Qendrore, i cili, sipas ish-diplomatit Zoran Milivojeviq, është ende një mekanizëm i rëndësishëm që mundëson që proceset e integrimit evropian dhe tranzicionit të ecin më shpejt dhe më me efikasitet, me projekte dhe angazhime konkrete. Presidenca e Serbisë, vlerëson ai, ishte e suksesshme në çdo kuptim dhe, thotë ai, Serbia, si anëtare e "trojkës" kryesuese, do të kontribuojë në periudhën e ardhshme për të fituar atë hapësirë ​​në dinamikën e integrimit evropian dhe që IEQ të luajë rolin që ka dhe meriton.

Milivojeviq kujtoi se IEQ ishte ndër iniciativat e para të krijuara pas rënies së Murit të Berlinit, me iniciativën e Italisë dhe Austrisë, me qëllim që të ndihmonte proceset e ndryshimeve dhe tranzicioneve të shkaktuara nga rënia e Murit të Berlinit dhe zhdukja e Bashkimit Sovjetik.

CEI luajti një rol kyç në faktin se që nga viti 1991, kur u themelua, një numër i madh vendesh, madje dhjetë prej tyre, ish-anëtare të Paktit të Varshavës, iu bashkuan BE-së në vitin 2004, tha Milivojeviq për Kosovo online.

"Iniciativa e Evropës Qendrore e ka ende këtë funksion sot dhe është një nga mekanizmat që kryesisht ka bashkëpunim rajonal të bazuar në projekte konkrete që duhet të ofrojnë infrastrukturë, një mjedis të favorshëm ekonomik dhe tregu në mënyrë që të krijojnë parakushte për konkurrueshmëri për hyrje më të shpejtë dhe më të lehtë në BE. Ajo gjithashtu ka një rol për të krijuar një mjedis të favorshëm politik, duke pasur parasysh atë që u trashëgua pas rënies së Murit të Berlinit, veçanërisht në Ballkanin Perëndimor pas luftërave të viteve 1990", shpjegoi Milivojeviq.

Ai deklaron se krahasuar me iniciativa të tjera, siç janë Ballkani i Hapur dhe Procesi i Berlinit, IEQ ka një shtrirje shumë më të gjerë, pasi përfshin të gjitha vendet e Evropës Qendrore dhe Juglindore, përfshirë Ukrainën, por edhe për shkak të funksionit të saj në integrimin evropian.

Sipas tij, CEI ka potencial më të madh në përgatitjen e hapësirës dhe terrenit për një anëtarësim më të lehtë në Bashkimin Evropian, brenda saj krijohet një hapësirë ​​më e favorshme ekonomike dhe politike, si dhe kushte që vende të ndryshme të bashkëpunojnë me njëra-tjetrën përmes mekanizmave të ndryshëm të bashkëpunimit rajonal.

Në këtë kuptim, ai citon raste të bashkëpunimit trepalësh, siç është ai që Serbia ka me Rumaninë dhe Bullgarinë.

"Nisma e Evropës Qendrore nuk ka konkurrencë në këtë kuptim. Ajo vepron gjithashtu si një organizatë ndërkombëtare dhe në kuptimin juridik ndërkombëtar sepse ka edhe një asamble parlamentare, ndërsa Procesi i Berlinit dhe nismat e Ballkanit të Hapur bazohen thjesht në vullnetin e një rrethi të vogël shtetesh dhe në mënyrë strikte në projekte që lidhen me atë fushëveprim, ndërsa fushëveprimi i IEQ shtrihet në të gjithë hapësirën e BE-së sipas parimit të rrathëve koncentrikë. Efektet e bashkëpunimit mund të manifestohen edhe në fusha të tjera, sepse iniciativa përfshin një pjesë të konsiderueshme të tregut të BE-së dhe të Eurozonës", vlerëson bashkëbiseduesi ynë.

Sipas tij, bashkëpunimi i shteteve anëtare të IEQ mund të përmirësohet gjithmonë më tej, veçanërisht tani që politika e zgjerimit të BE-së "po kthehet në derën e madhe" dhe kur dominon gjeopolitika, domethënë kur interesat e shteteve anëtare të iniciativës dhe vendeve jo-anëtare të BE-së përputhen.

Kjo, thotë ai, është veçanërisht e vërtetë për rajonin tonë dhe për politikën lindore të BE-së, sepse Ukraina dhe Moldavia janë anëtare të IEQ.

Në dokumentet statutore të IEQ, vëren Milivojeviq, ka hapësirë ​​për përmirësimin e bashkëpunimit në të gjitha drejtimet, dominon bashkëpunimi rajonal dhe është vetëm çështje vullneti politik, projektesh konkrete dhe strukture financiare.

"Tani që ka interes në BE dhe në vendet jo-anëtare, IEQ mund të fitojë rëndësi dhe dinamikë. Politika dhe filozofia e saj e ekzistencës dhe veprimit janë plotësisht në përputhje me ato që janë interesat e BE-së. Në këtë kontekst, është e rëndësishme që Serbia kryesoi sepse përmirësoi kapacitetin e saj për negociatat e pranimit dhe hapi hapësirë ​​për forcimin e bashkëpunimit rajonal, i cili përndryshe është një përparësi e politikës së saj të jashtme", thotë Milivojeviq.