Mishkeljin: Mesazhet e Osmanit nga SHBA janë marketing politik pa mbulesë

Vizita e Presidentes së Kosovës Vjosa Osmani në Shtetet e Bashkuara të Amerikës kishte për qëllim kryesisht krijimin e kapitalit politik që mund t'i sillte dobi asaj në arenën politike të brendshme, sipas Marko Mishkeljin, bashkëpunëtor i Qendrës për Stabilitet Social. Për Kosovo online vlerëson se shanset reale për bashkëpunim ekonomik me Uashingtonin janë të kufizuara kryesisht për shkak të mungesës së stabilitetit politik

"Vjosa Osmani dëshiron ta përdorë vizitën në SHBA me qëllim krijimin e kapitalit politik, duke pasur kryesisht dëshirën për të mbështetur karrierën e tij politike përmes saj - për të paraqitur një pjesë të peshës së tij politike përmes prezantimit të marrëdhënieve gjoja shumë të mira me administratën e re", thotë Mishkeljin.

Ai beson se bëhet fjalë më shumë për premtime parazgjedhore, veçanërisht nëse merret parasysh situata politike në vetë Kosovën.

"Institucionet e përkohshme kanë probleme të mëdha për tu formuar. Për çdo marrëveshje të këtij lloji, nevojitet një konsensus më i gjerë politik, nevojitet stabilitet politik, ndër të tjera, kështu që në këtë moment duhet të interpretohet kryesisht si mesazhe politike që gjejnë jehonë të mirë te votuesit", thotë Mishkeljin. 

Duke komentuar përpjekjet e Prishtines për t'u afruar me Uashingtonin përmes ekonomisë, ai thekson se është e vështirë të vlerësohet se sa bazë reale kanë ato.

"Por nuk duhet të presim shumë, sepse përveç stabilitetit politik për të cilin folëm, vështirë se ka kapacitete të tjera ekonomike që do t'i interesonin Shtetet e Bashkuara të Amerikës, me përjashtim të mundshëm të kapaciteteve të akomodimit për migrantët e paligjshëm, për të cilat u spekulua në muajt e mëparshëm", thotë ai.

Ai thotë se Kosova mund të interesojë investitorë potencialë në burime të caktuara minerale, por kjo nuk mund të krahasohet me ofertën ekonomike të Serbisë.

"Nëse flasim për interesin e SHBA-ve në Serbi dhe në bashkëpunimin ekonomik, ekziston një spektër shumë më i gjerë - qoftë për energjinë, burimet minerale, kapacitetet për prodhim më serioz apo mundësitë për të krijuar një shkëmbim ekonomik më të madh dhe më serioz me SHBA-në. Burime të tilla si personeli me arsim të lartë janë diçka që kompanitë amerikane kanë vërtet nevojë, kështu që ka vërtet një gamë të gjerë potencialesh", thekson Mishkeljin.

Kur u pyet se si pozicionimi ekonomik i Prishtines mund të ndikojë në dialogun me Beogradin, ai kujton Marrëveshjen e Uashingtonit.

"Nëse e kujtojmë Marrëveshjen e Uashingtonit, praktikisht kemi një përgjigje atje. Ishte kryesisht një çështje ekonomike dhe fokusi në të ishte vetë ekonomia. Megjithatë, që nga periudha kur u nënshkrua, kemi pasur një rritje të vazhdueshme të tensionit nga ana e Prishtinës, një përshkallëzim të vazhdueshëm të situatës në terren, ndërsa garantuesi në vetë Uashingtonin ka ndryshuar dhe gjatë administratës së Bidenit ata nuk këmbëngulën për këtë," pohon ai.

Ai arrin në përfundimin se nëse Prishtina me të vërtetë ka një gatishmëri të sinqertë për t'u përqendruar në bashkëjetesën paqësore përmes bashkëpunimit ekonomik, kjo mund të jetë një sinjal pozitiv, por ai nuk beson në të.

"Ky duhet të jetë qëllimi kryesor i të gjithëve, por për momentin, dhe nga ajo që shohim në terren, për momentin duket vetëm si një mesazh për qëllime thjesht politike", përfundon ai.