Rrjeti britanik i inteligjencës rreth Serbisë dhe KOS-it

Gjatë këtyre pak viteve, dukej se askush nuk mund ta ndalonte Albin Kurtin në qëndrimin e tij rebel ndaj Uashingtonit dhe Brukselit, si dhe sjelljen e tij gati fashiste ndaj komunitetit serb në Kosovë e Metohi. Ndonëse reagimet e SHBA-së dhe BE-së u kufizuan kryesisht në kritika impotente dhe të buta, Kurti në disa raste injoroi retorikën dhe kërkesat e ashpra të Perëndimit.

Ka pasur shumë spekulime rreth asaj se cilat administrata perëndimore po e mbrojnë atë dhe po e inkurajojnë të radikalizohet, pavarësisht nga ajo që dukej si kritika e bashkërenduar publike nga vendet e Quint-it.

Në këtë kontekst, më së shpeshti përmendeshin Gjermania dhe Britania e Madhe, pikërisht për shkak të simpative të pambuluara dhe deklaratave të çekuilibruara të politikanëve të tyre dhe rrjetit të lobistëve shqiptarë në këto vende, të cilët nxitën përshkallëzimin e mëtejshëm ndaj serbëve. Nëse dikush kishte dyshime, Allisha Kerns, deputetja ambicioze konservatore dhe lobiste shqiptare në Parlamentin Britanik, i ka larguar këto dyshime me deklaratat e saj të mjegullt së fundmi.

Në momentin e përshkallëzimit të rrezikshëm në Kosovë, kur të gjitha administratat perëndimore gjoja po kërkojnë një zgjidhje për të parandaluar një konflikt më serioz, është e vështirë të mos pyesim veten pse Cairns po i hedh benzinë zjarrit - me pasoja mjaft të parashikueshme dhe një synim të dukshëm për të çuar në një pogrom të ri dhe eksodin përfundimtar të komunitetit serb në Kosovë e Metohi.

Pse pikërisht Cairns po e bën këtë dhe pse Kisha Ortodokse Serbe dhe sistemi shëndetësor në komunitetet serbe janë objektivi i saj?

Nuk është hera e parë që politikanët perëndimorë, oportunizmi dhe ambicia e të cilëve tejkalojnë shumë kapacitetet e tyre intelektuale dhe drejtuese, përdoren për të nxitur dhunën, qoftë për arsye financiare, si lobistë të grupeve të caktuara të interesit, qoftë si instrumente të shërbimeve të inteligjencës. Allisha Kerns hyri në politikë si një projekt, në valën e mbështetjes së votimit për populistin Boris Xhonson, si përfaqësuese e zonës zgjedhore në të cilën ajo nuk ka jetuar kurrë personalisht. Por ajo përdori një boshllëk në ligj për të kandiduar në këtë njësi dhe, me mbështetje joproporcionale më të madhe financiare dhe të tjera të fushatës në krahasim me kandidatët e tjerë autentikë, ajo fitoi zgjedhjet.

Para kësaj, ajo ka punuar në Ministrinë Britanike të Mbrojtjes, ndër të tjera, në njësinë e inteligjencës për luftën kundër Shtetit Islamik. Ndërsa nga njëra anë ajo pretendohej formalisht "luftonte xhihadistët" në Lindjen e Mesme, ajo forcoi lidhjet private me struktura të ngjashme në Evropë, lobiste e së cilës është tani. Sapo ndjeu se karrigia e ish idhullit dhe mentorit të saj po lëkundet, ishte e para që e goditi me thikë pas shpine, duke nxitur kundër tij një grup deputetësh konservatorë. Ai rebelim kundër Boris Xhonsonit, ndër të tjera, quhet edhe “Konspiracioni i byrekut të derrit”, pikërisht për shkak të Kernsit dhe zonës elektorale që përfaqëson, e cila është e famshme në Britaninë e Madhe për këtë byrek. Që nga hyrja në politikë, Kerns është përpjekur pa sukses të gjejë një temë dhe qëllim, duke u endur nga shëndeti riprodhues i grave në temat kryesore gjeopolitike. Tani ajo e ka gjetur padyshim temën.

Megjithatë, me gjithë parëndësinë e Allisha Kerns në politikën britanike, është e rrezikshme të hidhen poshtë në mënyrë lakonike deklaratat e saj, siç bënë përfaqësuesit e Ministrisë së Jashtme Britanike pas reagimeve të stuhishme publike ndaj odiumit të Kernsit drejtuar kundër Kishës Ortodokse Serbe dhe Serbët, jo vetëm në Kosovë dhe Bosnjë e Hercegovinë. Sidomos po të merret parasysh se nuk bëhet fjalë për një rast të izoluar të një parlamentareje tepër ambicioze që doli jashtë kontrollit, pa e ditur peshën e fjalëve të saj. Ajo lidhje britanike, e cila çon në strukturat e tyre të inteligjencës ushtarake, ka thurur një rrjetë, tërthorazi dhe të drejtpërdrejtë, edhe rreth majës së politikanëve shqiptarë në Prishtinë.

Në fund të vitit 2021, ishte Kurti ai që emëroi britaniken Ellizabet Goving si këshilltare të tij politike për çështjet e komunitetit, i cili duhet të profilizojë marrëdhëniet e tij me të gjitha komunitetet joshqiptare në Kosovë e Metohi, përfshirë edhe atë serb. Deri tani kemi parë rezultatet e këshillave të saj. Në biografinë e romantizuar, Goving përshkruhet si një "humanitare, shkrimtare dhe gazetare e BBC-së", e cila jeton në Kosovë e Metohi që nga viti 2006 dhe promovon "kulturën kosovare dhe shqiptare" në botë. Ajo është gjithashtu bashkëthemeluese e organizatës joqeveritare në Kosovë, “Partneriteti i ideve”, e cila merret me të drejtat e pakicave në krahinë, në radhë të parë me të drejtat e romëve, egjiptianëve dhe ashkalive.

Dhe partneri i saj në këtë OJQ është Robert Vilton, ish-punonjës i Ministrisë Britanike të Mbrojtjes. Vilton, dikur sekretar personal i ministrit britanik të Mbrojtjes, dikur ishte këshilltar i kryeministrit në Prishtinë, ndërsa tani është një "shkrimtar britaniko-kosovar". Emëruesi më se i dukshëm i përbashkët për të gjithë, përveç përfitimit financiar të mbështetjes së fuqishme për të ashtuquajturën Kosovë, është lidhja me shërbimet ushtarake britanike.

Kisha Ortodokse Serbe prej dekadash ka qenë një kockë në fytin e arkitektëve perëndimorë të rendit të ri në Ballkan dhe presionet për ta shembur atë, si nga brenda, përmes kombinatorizmit të personelit, ashtu edhe përmes shpronësimit dhe margjinalizimit, janë të pandërprera. Fakti është se KOS-i edhe në rrethanat më të vështira, në kohë lufte dhe persekutimi, ishte shtyllë dhe garantues i mbijetesës së popullit serb në të gjitha zonat ku jetojnë serbët, përfshirë Kosovën dhe Metohinë. Fakti eshte qe se vetë ekzistenca e manastireve të lashta dhe trashëgimisë tjetër fetare e minon narrativën e rreme të urrejtësve serbë për prezencën okupuese dhe jo autoktonizmin e popullatës serbe, të shtetit dhe kulturës serbe në këto zona. Së fundi, nëse hedhim një vështrim prapa në historinë e kohëve të fundit, fakti është se ndryshimet në Mal të Zi, pas dekadash të të qenit një shtet i robëruar, nuk do të kishin ndodhur nëse KPS nuk do të ishte në krye të atyre ndryshimeve. Prandaj të gjitha përpjekjet për ta paraqitur atë si retrograde dhe për ta bërë të pakuptimtë fuqinë e tij duke krijuar disa "kisha" të reja që do t'u jepnin të drejta të plota tempujve të saj dhe trashëgimive të tjera fetare shekullore, për të fshirë me goditjen e stilolapsit përcaktimin se është kishë serbe dhe se është trashëgimi fetare serbe.

Me këtë rast nuk kam ndërmend t'i rikthehem polemikave, që globalistët më së shpeshti e quajnë teori konspirative, për ekzistencën e një sulmi sistematik global ndaj kishave ortodokse. Por është e dukshme e njëjta metodologji që zbatohet ndaj kishave ortodokse autoqefale me qëllim dobësimin dhe pafuqinë e tyre. Sulme të tilla nuk ekzistojnë, për shembull, kur bëhet fjalë për Kishën Katolike apo fetë e tjera kryesore në botë.

Edhe pse ky është një trend afatgjatë, pamaturia e Perëndimit kolektiv në përpjekjen për të ndalur ndryshimet gjeopolitike në botë gjatë një viti e gjysmë të fundit vendos kufij të rinj në trajtimin e kishave ortodokse, të cilat konsiderohen si një katalizator për homogjenitetin e populli dhe rezistencën ndaj narrativës së propagandës perëndimore. Është një përpjekje e dukshme e Kernsit për të përdorur modelin ukrainas - me të njëjtat gënjeshtra për aktivitetet e supozuara subversive të Kishës Ortodokse Serbe, herë përmes "kontrabandës së armëve", herë përmes "punës së inteligjencës" - për të legalizuar dhe justifikuar sulmet ndaj shenjtërores serbe dhe arrestimin e klerit serb, siç është bërë me muaj në Perëndim me rastin e arrestimit dhe represionit të klerit dhe besimtarëve të Kishës Ortodokse të Ukrainës.

A do të ishte hapi tjetër sekuestrimi i faltoreve tona të lashta, siç po bëhet tani me Lavrën Kiev-Peçerskut? Ndoshta Prishtina ka vite që po tenton hapur ta bëjë këtë, duke e injoruar plotësisht vendimin e gjykatës së saj kushtetuese për t'ia kthyer tokën manastirit të Deçanit. Që nga fillimi i konfliktit në Ukrainë, Albin Kurti, një legalist selektiv, është përpjekur të paraqitet si një Zelenski i ri, në mënyrë që të mos marrë mbështetje publike të pakushtëzuar nga Perëndimi për metodat e tij fashiste dhe shkeljen e drejtpërdrejtë të të gjitha normave juridike ndërkombëtare dhe marrëveshjet e nënshkruara. Për këtë "Zelensiy në tentativë" ato përpjekje deri më tani nuk kanë dhënë fryt, por është e qartë se kush janë pëshpëritësit e tij dhe kush e mbështet në këto përpjekje.

Shkruar nga: Nebojsha Çoviq, ish zëvendëskryeministër dhe kryetar i Trupit Koordinues për Kosovë dhe Metohi