Stevanoviq: Kontradiktat e MUT të Kumanovës sot janë të njëjta si 25 vjet më pare

Njëri nga nënshkruesit e Marrëveshjes së Kumanovës, gjenerali i pensionuar i policisë Obrad Stevanoviq, ka vlerësuar për Kosovo online se kontradiktat e Marrëveshjes Ushtarako-Teknike nga Kumanova janë ende të njëjta me ato të 25 viteve më parë dhe se problemet kryesore janë keqinterpretimi dhe mosinterpretimi i saj.

“Edhe pas plot një çerek shekulli nga lidhja e Marrëveshjes Ushtarako-Teknike në Kumanovë, problemet e asaj marrëveshjeje, kontradiktat e asaj marrëveshjeje dhe disa çështje të tjera që kanë të bëjnë me atë marrëveshje janë pothuajse identike me atë dhjetë vjet më parë. Problemet kryesore të Marrëveshjes Ushtarako-Teknike janë moszbatimi i saj nga forcat ndërkombëtare të sigurisë në Kosovë dhe Metohi dhe keqinterpretimi dhe keqkuptimi”, tha Stevanoviq.

Si pikë kyçe të keqinterpretimit ai përmend mendimin se Marrëveshja e Kumanovës është nënshkruar me NATO-n.

“Në fakt është lidhur një marrëveshje ushtarako-teknike me forcat ndërkombëtare të Kombeve të Bashkuara. Një fakt tjetër që shpesh keqinterpretohet është përbërja e forcave ndërkombëtare të sigurisë në Kosovë dhe Metohi, të cilat gjithashtu përbëhen nga forcat ndërkombëtare të sigurisë të Kombeve të Bashkuara, jo nga forcat e NATO-s. Problemi i tretë është dallimi i shpeshtë ndërmjet kushteve de jure dhe de facto në Kosovë dhe Metohi. Forcat ndërkombëtare të sigurisë janë dejure, forcat e OKB-së, dhe de fakto ato veprojnë si forcat e NATO-s. Ju kujtoj se në përbërjen e atyre forcave përfshihej një numër i konsiderueshëm i forcave nga vendet që nuk janë anëtare të NATO-s: Rusia, Ukraina, Jordania dhe disa vende të tjera”, tha Stevanoviq.

Ai tha se kontributi më i madh i Marrëveshjes së Kumanovës ishte përfundimi i luftës, por se ajo e dështoi pritjen se do të sillte edhe lirinë.

“Nën përgjegjësinë e forcave ndërkombëtare nga Kosova dhe Metohia, siç dihet, janë shpërngulur rreth 250 mijë njerëz. Kujtojmë se NATO-ja ka deklaruar si qëllim të agresionit parandalimin e një fatkeqësie humanitare. Fatkeqësia humanitare nuk ka ekzistuar para fillimit të agresionit të NATO-s dhe kjo dëshmohet me fakte të thjeshta. Para agresionit nga Kosova dhe Metohia janë shpërngulur rreth 50.000 persona në mënyrë sporadike dhe me fillimin e agresionit janë shpërngulur rreth 800.000 shqiptarë nga Kosova dhe Metohia”, tha Stevanoviq.

I pyetur se cilat ishin arsyet kryesore që udhëheqja e atëhershme e RFJ-së të pranonte negociatat dhe marrëveshjen e paqes pas 78 ditëve të luftës, Stevanoviq thotë se ka shumë arsye, njëra prej tyre është se vendi nuk kishte një aleat të vetëm në atë kohë.

“Kina dhe Rusia gjithashtu nuk ishin në gjendje të ofronin asnjë ndihmë për Republikën Federale të Jugosllavisë. Pra, arsyeja për të nisur negociatat dhe për të përfunduar një marrëveshje ishte e qartë. Të gjitha resurset ushtarake të RFJ-së u shpenzuan pa mundësinë e marrjes së tyre dhe pa mundësinë e blerjes së këtyre burimeve nga miqtë tanë. Rusia nuk kishte si të na jepte p.sh avionët luftarakë, sistemin e mbrojtjes kundërajrore etj. Ishte e qartë se do të pasonin pasoja të vështira për t'u mbajtur, të cilat deri atëherë ishin të vështira. Ishte e qartë se në të ardhmen mund të përfundojmë në një situatë ku thjesht nuk kemi mjete për t'u mbrojtur”, tha Stevanoviq.