Fshatrat në komunën e Leposaviqit janë tërësisht të bllokuara, rrugët lokale janë gërmuar, jeta normale është e pamundur

Meqenëse gjatë javëve të kaluara, ekskavatorë të shoqëruar nga pjesëtarë të Policisë së Kosovës kanë gërmuar të gjitha rrugët lokale në komunën e Leposaviqit dhe kanë vendosur pengesa konkrete, banorët që jetojnë në fshatrat përreth e kanë shumë të vështirë të arrijnë në shtëpitë e tyre dhe përballen me probleme të mëdha të përditshme. Siç kanë thënë disa nga serbët vendas në intervistën për Kosovo online, për këtë tashmë kanë kontaktuar policinë, KFOR-in dhe EULEX-in, por nuk kanë marrë asnjë përgjigje.

Petko Radoviq nga fshati Joshanica thotë se përveç fshatarëve që nuk mund të shkojnë në pronat e tyre, nuk mund të shkojnë në punë edhe minatorët.

“Prona ime është e bllokuar, sipër janë fshatrat Pllakaoica, Duboka, miniera e Crnacit, e cila është e ndarë drejt Gnezhdanit. Nuk mund të kalosh minierën e Crnacit, dhe shërbimin e minierës, të gjithë kompresorët kryesorë janë aty dhe gjithçka është më keq. Njerëzit vijnë në këtë vend dhe më pas duhet të ecin katër kilometra. Ata arrijnë në këtë vend, dhe pastaj ecin më këmbë, dhe kështu në rrugën e kthimit, dhe e njëjta gjë kur ai niset për ndërrimin e natës në njëmbëdhjetë të mbrëmjes. A do të vazhdojë të punojë miniera duke pasur parasysh këtë situatë”, tha Radoviq.

Ai shtoi se me shumë gjasa do të mbeten pa dru zjarri këtë vit.

“Unë kam një pyll, drutë i kam përgatitur për dimër, dhe tani nuk mund të ngjitem atje për ta prerë. Kam edhe një arë që e kultivoj, kjo është ndalur, nuk ka punë. Askush nuk pret këtu, është ngritur, nuk duhet ta shembim, ndoshta ka kamera, që të mos na arrestojë njeri. Për këtë vit jemi vonuar edhe me të korrat edhe me punët”, tha Radoviq.

Radoviq thotë se ndodhën lloj-lloj gjërash, por nuk ka pasur kohë që nuk mund të largoheshe dhe të ktheheshe në pronën tënde.

"Ka dhjetë shtëpi në fshatin Gnezhdan dhe të gjithë i kemi, jo prona të mëdha, por secili prej nesh punon atje. Jetonim nga pylli dhe morëm disa dinarë, për të punuar, por tani është e vështirë. Ka ende fshatrat Duboka dhe Pllakanica dhe njerëzit shkojnë çdo ditë atje për të bërë diçka në fshat, që ndaloi dhe askush nuk shkon më atje. Ndodhën lloj-lloj gjërash, por nuk ka pasur asnjë moment që nuk mund të dilje dhe të ktheheshe në pronën tënde. Tashmë na kanë theksuar se ju mund të largoheni, por nuk do të mund të ktheheni”, ka shtuar Radoviq.

Pavarësisht se ka një shtëpi në Leposaviq, Dragosh Balloviq e kultivon tokën në fshatin Zërnosek, e cila, siç thotë ai, tani është e paarritshme edhe në këmbë.

“Me këtë barrierë betoni është prerë fshati Zërnosek që i përket territorit të Kosovës dhe Metohisë, është prerë fshati Stanulloviqi dhe Treshnjica. Edhe një herë të njëjtin problem e kemi pasur kur e kanë ndërprerë rrugën, por është arritur marrëveshje që ata të jenë vendas që e kultivojnë tokën dhe kanë shtëpi në Leposaviq dhe toka e tyre është në fshatra, ata u lejuan të kalonin normalisht për të kryer punët e tyre të nevojshme në fshat dhe banorët e fshatit u lejuan të kalonin normalisht në Leposaviq, sepse duke pasur parasysh vetë terrenin, fshati Stanulloviqi i përket Serbisë Qendrore, është dhjetë deri në dymbëdhjetë kilometra larg nga Leposaviqi, ndërsa komuna apo klinika më e afërt është rreth pesëdhjetë kilometra larg. Pra, të gjithë ata njerëz nga fshati Stanulloviqi kanë ndërtuar shtëpi në Leposaviq, jetojnë atje poshtë me familjet e tyre dhe i kultivojnë pronat e tyre në fshat. Tani kemi të njëjtin problem, ka ndodhur të premten, pa njoftime, dhe lirisht mund të them se shumë njerëz janë kapur”, tha Balloviq.

Të premten, kur u vendosën barrierat betoni, njerëzit, shton Balloviq, u kapën ose në fshat ose pas mbërritjes në fshat.

“Njerëzit vinin për të përfunduar punën e tyre, por kur filluan të ktheheshin në shtëpi, rruga ishte e mbyllur, shumë prej tyre nuk kishin karburant në veturat e tyre, nuk kishin ushqim dhe nuk kishin rrjet telefonik, madje nuk mund të thërrisnin dikë që t'i merrte. Njerëzit duhej të linin makinat e tyre atje për të ecur në Leposaviq. Ata që donin të ktheheshin në Leposaviq me veturat e tyre duhej të bënin rreth 250 kilometra, sepse nuk kishin rrugë tjetër veçse të kalonin përmes Bllazhevës, Kopaonikut, Rashkës dhe më pas në Novi Pazar për të arritur në Qafën e Bërnjakut, përmes Mitrovicës së Veriut dhe Leposaviqit, që do të thotë se në vend të pesëmbëdhjetë apo njëzet minutave që nevojiten për të arritur në shtëpitë e tyre, njerëzit duhej të udhëtonin pesë orë për t'u kthyer në shtëpitë e tyre”, theksoi Balloviq.

Është më e vështira, thotë ai, për një familje që jeton në fshatin Stanulloviqi dhe ka një fëmijë të vogël.

“Në fshatin Stanulloviqi kemi edhe një familje që jeton me një fëmijë të vogël. Në të njëjtën ditë ndodhi që ata u ndanë. Nëna dhe fëmija mbetën në Leposaviq, babai ishte atje, fëmija kishte temperaturë, nuk dinte çfarë të bënte, sepse nuk mund të shkonte në Leposaviq. Në fund, gruaja e tij ka ardhur nga dalja e Jarinjës nëpërmjet Kopaonikut dhe aktualisht jetojnë atje. Mund të them se ky njeri merret me bujqësi, ka rreth njëqind dele dhe bagëti të tjera të imta e të mëdha për të cilat duhet të marrë ushqim çdo ditë, gjë që tani është e pamundur. Për të arritur në Stanulloviqin, nëse nuk e përdor këtë rrugë, duhet të përshkojë 130 kilometra për të arritur në Jarinjë. Për t'u rikthyer në Leposaviq për të punuar, duhet të kalojë 250 kilometra deri në Bërnjak, sepse kalimi për në Jarinjë është i mbyllur për hyrje. Këtu ka shumë familje që kultivojnë tokën, tani është vjeshtë, njerëzit po korrin të korrat. Në këto zona kodrinore e malore njerëzit ende nuk kanë gërmuar as patate dhe nuk kanë sjellë dru zjarri në shtëpitë e tyre. Në emër të të gjithë banorëve dhe fshatrave të Zëenosekut dhe Stanulloviqit, kërkoj nga të gjitha autoritetet kompetente të Kfor Eulex-it që të lejojnë këta persona që vijnë çdo ditë atje të kalojnë dhe të shkojnë në shtëpitë e tyre”, tha Balloviq.

Millosav Tiosavleviq shkoi në fshatin Zërnosek, por kësaj here iu desh të linte makinën dhe të përpiqej të shkonte në pronë me traktor në rrugë të papërcaktuara për automjete.

“Në fshatin Zërnosek kemi bagëti, mace, qen, derra, bletë. Erdha një orë më parë, bleva ushqim për të ushqyer kafshët. Nuk mund të ngjitesha atje me makinën, e parkova jo larg këtu dhe erdha me traktorin të marr thasët siç e shihni. Traktori ka baltë nga rruga e keqe. Kushtet janë të këqija, nuk mund të shkojmë në shtëpi me makinë. Bujqësia duhet të përfundojë, patatet, fasulet janë të gjitha këtu. Ne punuam gjatë gjithë verës pa asnjë problem, tani na e vendosën këtë që të mos arrijmë në shtëpi”, tha Tiosavleviq.

Tiosavleviq shton se dje janë ankuar në stacionin policor në Leposaviq, por se nuk pret shumë nga kjo.

“Dje shkuam në stacionin policor në Leposaviq, na premtuan se sot do të na njoftojnë se çfarë do të bëjnë, nëse është e mundur, nëse nuk është e mundur, të kërkojmë më tej nga autoritetet që të na lejojnë kalimin. Nuk i kemi kushtet e jetesës për të ardhur këtu. Sot bie shi, nuk mund të dalësh as në këmbë, të gjitha rrugët e vjetra janë të mbushura me barërat e këqija”, tha Tiosavleviq.