Qytetarët e Mitrovicës së Veriut: Bombardimi nuk i bëri mirë askujt

Në këtë ditë, 27 vjet më parë, filloi bombardimi i NATO-s mbi RF të Jugosllavisë, dhe qytetarët e Mitrovicës së Veriut kujtojnë se si i përjetuan ditët e para të sulmit, duke folur për frikën, pasigurinë dhe përvojat që i kujtojnë edhe sot, me mesazhin se ajo ngjarje nuk i solli mirë askujt, as serbëve dhe as shqiptarëve në Kosovë.

Fillimi i bombardimit e gjeti Miroslavka Zafiroviq në Jug të Mitrovicës, ku jetonte me familjen e saj. Për aq kohë sa e lejonte situata, ata qëndruan në apartamentin e tyre, por prapë iu desh të iknin në pjesën veriore të qytetit.

Nëse nuk do të kishte pasur bombardime, thotë ajo, kjo nuk do të kishte ndodhur.

"Ne qëndruam atje në apartament deri ditën e fundit. Pastaj ikëm nga apartamenti ynë dhe kështu erdhëm këtu. Sigurisht që do të kishim qëndruar nëse nuk do të kishte pasur bombardime, nëse nuk do të na kishin dëbuar. U solli atyre të mira, neve na solli të këqija", thotë Zafiroviq.

Edhe pse në atë kohë ishte vetëm 12 vjeç, Bojan Staletoviq e kujton mirë fillimin e bombardimeve.

"Isha në Mitrovicë, këtu në qytetin tim të lindjes, dhe u ndjeva katastrofik, i tmerrshëm, sepse isha fëmijë. Isha vetëm 12 vjeç atëherë dhe ende nuk e dija se çfarë po ndodhte. Ishte një skenë e tmerrshme që nuk më pëlqen ta kujtoj. Por unë gjithashtu ua kaloj ato përvoja fëmijëve dhe të rinjve, në mënyrë që të mos harrohen, në mënyrë që të mbeten, si të thuash, në kujtimet tona", thotë ai.

Siç shton ai, bombardimet nuk i sollën të mira askujt, sepse efektet e dëmshme në shëndetin e njerëzve që lanë nuk njohin kombësi, kështu që si serbët ashtu edhe shqiptarët preken njësoj nga sëmundjet malinje.

"Rrezatimi është i njëjtë për ne dhe për ata, kanceri kap, nuk shikon kombësinë, nuk shikon fenë. Pra, ata u mashtruan njësoj si ne dhe më vjen keq që është kështu. Politika që u miratua në atë kohë në vitin 1999, për ta bërë të gjithën kështu, në mënyrën më të keqe, thjesht u zbatua. Por ata do ta kuptojnë me kalimin e kohës, ashtu si ne, se Amerika i solli të gjitha", thekson Staletoviq.

Zorica Tapushkoviq ishte në afërsi të Pejës, në shtëpinë e saj, kur filluan bombardimet, dhe ajo nuk e priti fundin e agresionit të NATO-s kundër RF të Jugosllavisë atje, por në mërgim.

"Ishim poshtë në komunën Lindore, në fshatin Kovrage pranë Gjurakovcit. Ishte e vështirë, ishte e tmerrshme. Ishte e tmerrshme, nuk dinim nga kush të ruheshim. Qoftë nga granatat, apo nga UÇK-ja, nga kush të ruheshim. Shpëtuam pa asgjë. Isha nënë beqare me katër fëmijë në atë kohë. Askujt nuk i bëri mirë. Sipas mendimit tim, askujt nuk i bëri mirë. Por çfarë të bënim, ishte kështu dhe nuk mund të ishte. Mund të ishte bërë ndryshe, por nuk u bë ndryshe", tha Tapushkoviq.