Stojkovski: Nuk ekziston bazë shkencore për origjinën shqiptare të Skënderbeut

Profesori i Departamentit të Historisë në Fakultetin Filozofik në Novi Sad, Boris Stojkovski, thotë se shqiptarët nga Kosova nuk kanë një bazë shkencore të qëndrueshme për të pretenduar Skënderbeun si figurë të tyre, dhe se kjo është vetëm një nga shembujt e falsifikimit të historisë.

“Ka shumë gjëra problematike në këtë çështje. Para së gjithash, koha e saktë, dita dhe viti i lindjes së Gjergj Kastriotit nuk janë përcaktuar saktësisht në shkencë. Sipas disa supozimeve, ai mund të ketë qenë rreth 16 vjeç kur shkoi në jenicerë apo kur mori për herë të parë një pozitë në Enderun në Edrene. Nga këto të dhëna nxirret data e lindjes së tij. Disa të dhëna mund të gjenden te biografi i tij më i njohur, Marin Barleti, por edhe aty është e diskutueshme data, përkatësisht viti i lindjes. Për një datë më të saktë as që mund të flitet,” thotë Stojkovski.

Ai shpjegon se një tjetër problem është fakti që Skënderbeu në fakt nuk ka pasur ndonjë kontakt me territorin e sotëm të Kosovës.

“Babai i tij ka sunduar ato territore, nga Lezha deri në Prizren, në skajin jugor dhe jugperëndimor të Metohisë. Megjithatë, nuk mund të konstatohet ndonjë lidhje më e drejtpërdrejtë me hapësirën e Kosovës dhe Metohisë,” thekson ky historian.

Si paqartësi të tretë të rëndësishme, Stojkovski e sheh origjinën etnike të Skënderbeut.

“Skënderbeu nuk ka qenë shqiptar. Është e mundur që në atë zonë ku sundonin Kastriotët të ketë pasur popullsi shqiptare dhe vllahe, ndoshta edhe grekë, por me siguri ka pasur sllavë, kryesisht serbë,” thotë Stojkovski dhe pohon se është e vërtetuar që prindërit e Skënderbeut kanë qenë serbë.

“Gjergj Kastrioti, i njohur si Skënderbeu, ishte biri i Ivanit dhe Vojisavës. Babai i tij, Ivan Kastrioti, ishte sundimtar i territorit nga Lezha deri në Prizren. Djemtë e tij mbanin emrat Gjergj, Reposh, Stanisha dhe Konstantin. Ivani kishte ndryshuar besimin, gjë që e kritikojnë burimet bashkëkohore, por familja Kastrioti ka qenë e lidhur ngushtë me manastirin e Hilandarit, ku Ivani ndërtoi ‘kullën arbëreshe’, ndërsa Stanisha u varros në Hilandar. Kjo dëshmon qartë për afërsinë e tyre me fenë ortodokse,” thekson ky profesor i Departamentit të Historisë në Fakultetin Filozofik të Novi Sadit.

Ai shton se me kalimin në islam, Gjergji mori emrin Skënder, i frymëzuar nga Aleksandri i Madh.

Pretendimet e historianëve shqiptarë për prejardhjen e Skënderbeut, Stojkovski i lidh me një trend të “falsifikimit të historisë”.

“Ky falsifikim i historisë, nga prejardhja ilire-dardane, përmes Skënderbeut, e deri te një sërë faktesh të tjera, është krejtësisht i kuptueshëm dhe i natyrshëm. Kjo lidhet me faktin se (Skënderbeu) që nga fundi i shekullit XIX konsiderohet hero kombëtar shqiptar dhe për shkak të këtij kuptimi modern dhe të rilindjes së vonë të nacionalizmit dhe të vetë formësimit të kombit shqiptar,” thekson Stojkovski.

Ai shton se për shkak të kësaj, personaliteti i Skënderbeut u shërbeu shqiptarëve si një figurë rreth së cilës ata do të mblidheshin.

“Në kontekstin e kësaj, ne e dimë se cila është politika e Albin Kurtit në lidhje me bashkimin e atyre territoreve ku shqiptarët jetojnë në shumicë relative, të ashtuquajturën Shqipëri e Madhe. Dhe vetëm përmes këtij prizmi mund ta vëzhgojmë këtë, të parë nga një këndvështrim thjesht shkencor, çuditshmëri të plotë”, përfundon Stojkovski.