Përmbledhja e javës 56

Muaj pas mbajtjes së zgjedhjeve parlamentare, më në fund erdhi koha për konstituimin e Kuvendit. Megjithatë, kjo nuk mund të ndodhte pa radhë dhe jashtë rregullave – prandaj gjithçka u zgjat. Cilat miqësi u rifreskuan dhe cilat të reja u krijuan? Dhe çfarë tjetër ndodhi gjatë javës që po lëmë pas?

Një javë para festës – festive dhe familjare. Ditë për familjen dhe miqtë. Por edhe për punët që nuk u kryen me kohë. Pas një kohe të gjatë, deputetët, ministrat dhe vetë kryeministri u gjetën së bashku në Kuvend.

“Nuk e priste askush këtë kthesë që ndodhi – që Kuvendi nuk arriti të konstituohet vetë,” komenton politologu Ognjen Gogiq lidhur me dy përpjekjet e dështuara për konstituim në fillim të javës.

E njëjta javë la hapësirë për konsultime, bindje dhe krijim të miqësive të reja – me ata që, sipas të gjitha gjasave, do të marrin poste të rëndësishme në Kuvend. Disa lidhje të vjetra, megjithatë, janë këputur. Kjo nuk e habit analistin Shkëlzen Maliqi:

“Për Kurtin tani janë të gjithë fajtorë – edhe Gjykata Kushtetuese, edhe Prokuroria, edhe të gjitha institucionet në Kosovë,” thotë Maliqi.

Kur mungon mirëkuptimi në shtëpi, shpesh nevojitet mbështetja miqësore nga jashtë. Analistët presin një lloj tjetër reagimi nga Brukseli.

“Në këtë moment, një lloj presioni është i domosdoshëm nga ana e Brukselit që gjërat të ecin përpara. Sepse, për sa i përket marrëdhënieve ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës, situata nuk po shkon as përpara, as prapa. Thjesht nuk po lëviz askund,” thotë Stefan Vladisavlev nga BFPE.

Ata që për festa shkojnë në manastiret e Kosovës, e dinë mirë se ku po shkojnë – dhe pse.

“Shpesh njerëzit nisen të gëzuar për të parë vendet e shenjta, por kur kthehen thonë se u ka lënë më shumë përshtypje mikpritja dhe njerëzit,” thotë me përvojën e saj të pasur guida turistike Vesna Raoniq.

E njerëzit, përshtypje u bëjnë edhe çmimet. Sepse për të kaluar mirë festat, përpara duhet bërë blerje.

“Blejmë nga të gjitha. Kush ka, blen mish, kush s’ka – sa mundet,” thotë një banore e Shtërpcës dhe shton me keqardhje: “Për Zotin, është shtrenjtë. Për ata që kanë para – jo, por kush s’ka…”

Ajo që duhet të ishte e zakonshme – si miqësia dhe mirëkuptimi mes të rinjve – në Kosovë është përshtypje. Dhe rrallësi. Kur lind nevoja për komunikim, mungojnë temat. Ndërsa ato që ekzistojnë, më shumë prishin sesa krijojnë lidhje të reja.

“Për historinë dhe ngjarjet historike që përmbajnë politikë, nuk do të pajtohemi së shpejti,” thotë gazetari Idro Seferi.

Në vend të historisë, disa shikojnë nga e ardhmja. Kur e dini kush janë miqtë tuaj – sado larg qofshin – nuk keni dilemë as për drejtimin dhe as për qëllimet e politikës suaj.