Tanaskoviq: Dyshoj se arabët do të merren me Kosovën në mes të shqetësimeve që kanë

Islamologu Darko Tanaskoviq thotë për Kosovo online se nuk ka shenja për ndryshime të rëndësishme në qëndrimin e vendeve anëtare të Ligës Arabe lidhur me çështjen e njohjes së pavarësisë së Kosovës dhe se dyshon që arabët, në mes të problemeve që kanë, do të merren me këtë temë. Sipas tij, nëse do të ndodhnin ndryshime, ato do të ishin të shkaktuara nga ndikime të jashtme.

Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, kujtojmë, gjatë qëndrimit të saj në Nju Jork, u takua me sekretarin e përgjithshëm të Ligës Arabe, Ahmed Abul Gheit, dhe me atë rast theksoi rëndësinë e bashkëpunimit ndërmjet Kosovës dhe Ligës Arabe, si dhe nevojën për mbështetje në procesin e njohjes së Kosovës nga shtetet anëtare të kësaj organizate që ende nuk e kanë ndërmarrë këtë hap.

Sipas Tanaskoviqit, përfaqësuesit e autoriteteve në Prishtinë vazhdimisht përpiqen të shfrytëzojnë çdo takim ndërkombëtar, veçanërisht sesionet e organizatave të sistemit të OKB-së, për të lobuar për njohjen e shtetësisë dhe subjektivitetit ndërkombëtar të Kosovës.

“Në deklaratat që japin pas këtyre veprimeve, me shumë fotografi, zakonisht krijojnë përshtypjen se kanë hasur në mirëkuptimin e bashkëbiseduesve, se kanë qenë të suksesshëm dhe se kanë arsye për optimizëm. Një sjellje e tillë, në fund të fundit, është logjike dhe nuk është e veçantë vetëm për politikanët kosovarë, megjithëse te ata hendeku midis pamjes që duan të krijojnë dhe realitetit është disi më i madh se sa do të ishte e këshillueshme”, vlerëson Tanaskoviq.

Ai shpjegon gjithashtu pse një pjesë e mirë e vendeve arabe nuk e kanë njohur Kosovën.

“Ato shtete arabe që në fillim nuk e njohën Kosovën dhe nuk iu nënshtruan presioneve brenda botës arabe e myslimane, si dhe atyre nga faktorë të jashtëm, për ta bërë këtë, kryesisht të gjitha kishin arsye shumë specifike dhe të qarta për vendosmërinë e tyre, kryesisht të përcaktuara nga specifikat e pozicionit të tyre ndërkombëtar dhe rrethanat e veçanta shtetërore-kombëtare në aspektin e politikës së brendshme dhe të jashtme", thotë bashkëbiseduesi ynë.,” shpjegon ai.

Sipas tij, momenti aktual në marrëdhëniet ndërkombëtare është shumë dinamik dhe i turbullt në të gjitha nivelet e ndërveprimit të aktorëve globalë, rajonalë e lokalë, me ndryshime që ndodhin vazhdimisht.

Ai vlerëson se çështja e njohjes së pavarësisë së Kosovës, në këtë konstelacion të përgjithshëm ku të gjithë përpiqen të pozicionohen sa më mirë në një lojë mjaft të ashpër të fuqive më të mëdha, sigurisht që nuk është prioritet i askujt, përveç politikanëve në Prishtinë.

“Kjo, natyrisht, nuk do të thotë se nuk mund të ketë ndryshime në qëndrimet e disa vendeve arabe ndaj problemit të njohjes së pavarësisë së ‘Kosovës’, por besoj se ato nuk do të vinin nga një motivim autentik i atyre vendeve, por do të ishin rezultat i ndikimeve të jashtme,” shton Tanaskoviq.

Ai kujton se edhe Izraeli, dikur, e njohu Kosovën si rezultat i kalkulimeve amerikane dhe nevojave elektorale të Donald Trump-it, pa pasur ndonjë interes real e të rëndësishëm vetjak, gjë që, sipas tij, e kanë pranuar edhe disa diplomatë izraelitë në mënyrë joformale.

“Në rrethanat aktuale dhe ato që pritet të vijnë, nuk mund të pritet, për shembull, që Egjipti, i cili praktikisht ka ngrirë njohjen e njëanshme të ‘Kosovës’ nga Morsi, të ndryshojë qëndrim, as Maroku, as edhe Algjeria, megjithëse mosmarrëveshja e saj me Rabatin për Saharanë Perëndimore deri diku i komplikon marrëdhëniet edhe me Beogradin. Megjithatë, disa shtete arabe, që janë të paqëndrueshme dhe në situata fluide, mund t’i nënshtrohen ndikimeve (dhe parave) të jashtme, por as kjo nuk është e sigurt, sepse marrëdhëniet ndërarabe dhe ndërmyslimane janë jashtëzakonisht të ndërlikuara, me interesa të ndërlidhura dhe ndjeshmëri ndaj shumë vektorëve në lëvizjet ndërkombëtare,” shpjegon ky profesor.

Sipas Tanaskoviçit, vendi që mund të ketë, për shembull, ndikim te Damasku që po shqyrton njohjen e Kosovës është Turqia, e cila ka lobuar vazhdimisht dhe "me sportivitet" për Prishtinën për vite me radhë, paralelisht me "kulmin historik" të marrëdhënieve të mira me Serbinë, të shpallur zyrtarisht.

"Në fund të fundit, roli i Ankarasë, së bashku me paratë e Shqipërisë, luajti një rol në rastin e njohjes kontradiktore sudaneze të 'Kosovës', ku nuk ishte aspak e qartë se kush mban pushtetin në atë vend të pafat dhe të shkatërruar nga lufta. Aty janë edhe Iraku, Libani... Megjithatë, dyshoj se arabët, të marrë në tërësi, do të merren me 'Kosovën' në mes të shqetësimeve të tyre. Ata nuk merren, siç duhet, me tragjedinë palestineze... Në Prishtinë, meqë ra fjala, merret parasysh fakti që vendet arabe janë njëkohësisht myslimane, kështu që përmendet edhe nevoja për solidaritet islamik, por ai argument, me të cilin u përpoqën të përdornin inercinë nga lufta në BeH, me arabët, dhe as me një numër të madh vendesh myslimane, nuk kaloi, sepse u kuptua se nuk ka konflikt ndërfetar në veprim”, thekson Tanaskoviq.

Pavarësisht gjithçkaje, dhe pozicionit objektivisht të forcuar të Serbisë në botën arabe, megjithatë, ai thekson se edhe aludimi më i vogël i lëvizjes në planin e vendosjes së secilit vend drejt problemit të Kosovës duhet të monitorohet nga afër dhe në mënyrë aktive diplomatike. Pa panik, thotë ai, por jashtëzakonisht i përgjegjshëm dhe proaktiv.