Atanasovski: Lidhja e vendeve brenda IEQ është më shumë simbolike sesa institucionale

Analisti nga Shkupi, Blagojçe Atanasovski, vlerësoi në një deklaratë për Kosovo online se Iniciativa e Evropës Qendrore është më shumë një formë lidhjeje simbolike sesa një lidhje e vërtetë institucionale e anëtarëve të saj që mund të bëjë reforma thelbësore në ato vende.

Ai thotë se IEQ luajti një rol në afrimin e vendeve që ishin pjesë e "kampit post-komunist".

"Me shpërbërjen e Paktit të Varshavës, të gjitha ato vende duhet të ishin lidhur rajonalisht përmes asaj iniciative në mënyrë që t'i përshpejtonin ato drejt anëtarësimit të plotë në Bashkimin Evropian, duke u mbështetur në përvojat e vendeve të tjera anëtare dhe duke qenë një erë në shpinë të njëri-tjetrit", tha Atanasovski.

IEQ, sipas tij, ka ngjashmëri me iniciativat që lindën më vonë, siç janë Procesi i Berlinit, Ballkani i Hapur ose Cefta, sepse të gjitha synojnë lidhjen rajonale të vendeve që ende nuk janë integruar plotësisht në Bashkimin Evropian.

"Nga kjo pikëpamje, të gjitha ato iniciativa ishin fisnike dhe të mirëpritura për shtetet, kryesisht për shkak të heqjes së disa barrierave doganore dhe lidhjeve kryesisht në ekonomi, industri dhe ekonomi, pra, për shkak të përgatitjes për atë që quhet tregu i përbashkët evropian. Të gjitha ato janë një lloj prove lakmusi para anëtarësimit përfundimtar të plotë të çdo vendi nga Evropa Lindore dhe Juglindore që është bërë anëtar i plotë i BE-së në 30 vitet e fundit. Por, mendoj se këto iniciativa nuk mund të jenë zëvendësim për anëtarësimin e plotë në BE të asnjë vendi nga rajoni Juglindor i Evropës", thekson ky analist.

Ai është i mendimit se nuk ka ndonjë interes të veçantë të anëtarëve të CEI-së për të përmirësuar bashkëpunimin e ndërsjellë, sepse, siç thekson ai, çdo vend që bëhet anëtar i plotë i Bashkimit Evropian integrohet në tregun e madh evropian që ka më shumë se 500 milionë banorë.

Kur ata tashmë i përkasin një klubi më elitar, beson ai, elitat politike në ato vende nuk kanë nevojë të shpenzojnë energjinë e tyre institucionale, shtetërore dhe politike në një lloj aleancash të lirshme ose joformale si CEFTA ose Ballkani i Hapur.

"Ne shohim se edhe shembulli i Ballkanit të Hapur nuk ishte mjaftueshëm i mirë për të funksionuar në të ardhmen, sepse vendet e mbetura të Ballkanit Perëndimor nuk donin të ishin pjesë e tij. Për Serbinë, Shqipërinë dhe Maqedoninë, kjo iniciativë ishte thjesht më e imponuar sesa një aleancë e fortë institucionale", pohon Atanasovski.