Eparkia e Rashkës dhe Prizrenit: Gjithnjë e më i rëndë pozicioni i popullit serb dhe i Kishës në KeM

Eparkia e Rashkës dhe Prizrenit sot, përmes një komunikate, ka ngritur shqetësimin për pozitën gjithnjë e më të vështirë të popullit serb dhe të Kishës Ortodokse Serbe në Kosovë, e cila, sipas saj, është përkeqësuar ndjeshëm nga marrëdhënia e institucioneve të Kosovës, duke theksuar veçanërisht shkeljet e të drejtave nga ana e Policisë së Kosovës dhe duke paralajmëruar se, nëse situata vazhdon pa reagim ndërkombëtar, mund të çojë në zhdukjen e plotë të popullit serb nga kjo hapësirë.

“Pas një periudhe të gjatë përmbajtjeje, bisedimeve të shumta me përfaqësues ndërkombëtarë dhe përpjekjeve që problemet ekzistuese të zgjidhen në mënyrë paqësore, drejtpërdrejt dhe në frymën e vullnetit të mirë, Eparkia e Rashkës dhe Prizrenit ndjen detyrimin e saj baritor dhe moral që publikisht të tërheqë vëmendjen për pozitën gjithnjë e më të rëndë të Kishës Ortodokse Serbe dhe popullit serb në Kosovë e Metohi, e cila është përkeqësuar shumëfish nga marrëdhënia e institucioneve të Kosovës ndaj komunitetit serb”, thuhet në komunikatë.

Në veçanti, theksohet shkelja e të drejtave të Kishës dhe besimtarëve nga ana e Policisë së Kosovës, e cila, sipas tyre, në terren zbaton aktivitete të drejtuara kundër pjesëtarëve të popullit serb dhe Kishës Ortodokse Serbe dhe e cila nga populli serb nuk perceptohet si institucion detyra e të cilit është të mbrojë dhe të ndihmojë të gjithë qytetarët në mënyrë të barabartë, por gjithnjë e më shumë si një instrument i drejtpërdrejtë presioni me qëllim vështirësimin e jetës së popullit serb dhe të Kishës.

“Me keqardhje të thellë duhet të themi se marrëdhëniet e komunitetit serb dhe Kishës sonë me institucionet e Kosovës, e veçanërisht besimi ndaj Policisë së Kosovës, nuk kanë qenë në një nivel kaq të ulët në të gjithë periudhën e pasluftës”, thuhet në komunikatë, duke shtuar se ky nuk është një përfundim i bazuar në një ngjarje të vetme, por në një varg të gjatë veprimesh që nuk mund të arsyetohen si lëshime individuale dhe që nga dita në ditë marrin karakteristika të diskriminimit sistematik.

“Edhe pse rregullisht shmangim vlerësimet më të ashpra, bindja jonë e thellë është se, nëse kjo situatë vazhdon pa reagim ndërkombëtar, mund të çojë në zhdukjen e plotë të popullit serb nga kjo hapësirë”, paralajmëron Eparkia e Rashkës dhe Prizrenit.

Në komunikatë thuhet se edhe raportet ndërkombëtare të kohëve të fundit tregojnë për përkeqësimin e marrëdhënieve me komunitetin serb, nivelin e ulët të besimit në institucione, veprimet jashtëzakonisht provokuese dhe agresive të policisë, si dhe masat që vështirësojnë qasjen në shërbimet themelore publike dhe zbatimin e mekanizmave mbrojtës që ruajnë të drejtat e komunitetit serb dhe të Kishës Ortodokse Serbe.

Eparkia thekson gjithashtu se Policia e Kosovës, për nga natyra e saj dhe roli i deklaruar multietnik, duhet të jetë në shërbim të të gjithë qytetarëve, të mbrojë më të cenuarit dhe të kontribuojë në ndërtimin e besimit ndërmjet komuniteteve.

Duke theksuar se nuk dëshirojnë të fajësojnë padrejtësisht individët që përpiqen ta kryejnë punën e tyre në mënyrë korrekte, në komunikatë thuhet se puna e një institucioni nuk vlerësohet sipas përjashtimeve, por sipas mënyrës së përgjithshme të veprimit dhe nëse komunitetet më të rrezikuara në të shohin mbrojtje apo burim kërcënimi.

Eparkia thekson se për një numër gjithnjë e më të madh të serbëve, Policia e Kosovës nuk përfaqëson më një urë besimi, por perceptohet si mjet presioni, kontrolli selektiv dhe frikësimi sistematik.
Ata theksojnë gjithashtu se shënimi i fundit i Vidovdanit në Gazimestan, më 28 qershor, tregoi thellësinë e këtij mosbesimi.

Kujtohet se gjithsej 37 serbë, përfshirë edhe një person të mitur, u arrestuan, ndërsa 36 prej tyre u mbajtën pas përfundimit paqësor të shërbesës përkujtimore, edhe pse vetë policia kishte njoftuar se nuk kishte pasur incidente që do të rrezikonin zhvillimin e tubimit.

“Publikut nuk iu paraqitën prova se personat e arrestuar kishin përdorur ndonjë forcë kundër policëve apo ndonjë qytetari. Procedurat, sipas informacioneve në dispozicion, u nisën kryesisht për shkak të këndimit të këngëve patriotike dhe formave të tjera të shprehjes së identitetit serb, të cilat sipas kushtetutës dhe ligjeve janë të lejuara për të gjitha komunitetet, përfshirë edhe atë serb, por në praktikë përdorimi i tyre nga serbët ndiqet dhe ndëshkohet, ndërsa tolerohet tek shqiptarët e Kosovës”, thuhet në komunikatën e Eparkisë.

Kujtohet gjithashtu se, në të njëjtën kohë, u shfaqën dëshmi të dokumentuara për kontrolle poshtëruese, përdorim arrogant të forcës policore, pengim të punës së gazetarëve dhe, ajo që është veçanërisht shqetësuese, keqtrajtim të rëndë dhe poshtërues të disa prej personave të arrestuar, për çka procedurë ka nisur edhe Institucioni i Avokatit të Popullit.

Eparkia tërheq vëmendjen edhe për faktin se në opinionin publik shqiptar të gjitha keqpërdorimet e policisë janë heshtur, ndërsa serbët janë paraqitur kolektivisht si prishës të rendit, edhe pse nuk është regjistruar asnjë rast dhune apo dëmtimi material.

Gjithashtu theksohet se, sipas analizave të ekspertëve juridikë, edhe procesi gjyqësor ndaj të akuzuarve është zhvilluar me shumë parregullsi, pa respektuar të drejtat e të pandehurve dhe me një qëllim të qartë që të arrestuarit të dënohen sa më shpejt dhe sa më ashpër, duke dërguar kështu mesazhin se për serbët nuk mund të ketë kremtim paqësor të Vidovdanit, ashtu siç, sipas tyre, vetëm për serbët nuk ekziston liria e shfaqjes së simboleve kombëtare.

Eparkia thekson gjithashtu se, sipas informacioneve të saj, raportet ndërkombëtare mbi këto keqpërdorime të Policisë së Kosovës janë dërguar edhe në Gjenevë dhe Nju Jork.

“Kisha jonë nuk kërkon që askush të jetë mbi ligjin dhe kurrë nuk ka justifikuar thirrjet për urrejtje, dhunë apo rrezikimin e njerëzve të tjerë, por kërkon një jetë të përbashkët paqësore dhe liri për të gjithë, pavarësisht prejardhjes etnike. Por ligjet duhet të zbatohen në mënyrë të drejtë, pa paragjykime dhe mbi bazën e provave të verifikueshme”, thuhet në komunikatën e Eparkisë.

Ata theksojnë se kënga, lutja, veshja tradicionale, simboli kombëtar ose shprehja paqësore e identitetit nuk mund të trajtohen në vetvete si kërcënim për sigurinë.

“Nëse ndaj pjesëtarëve të një komuniteti zbatohen masa drastike që nuk zbatohen në rrethana të krahasueshme ndaj të tjerëve, atëherë nuk bëhet më fjalë vetëm për rendin publik, por për çështjen e barazisë para ligjit dhe mbrojtjes nga diskriminimi”, theksohet në komunikatë.

Ata theksojnë se siguria nuk mund të matet vetëm me mungesën e krimeve të rënda, rrëmbimeve apo sulmeve të hapura masive, sepse një komunitet nuk është vërtet i sigurt nëse pjesëtarët e tij jetojnë në frikë të vazhdueshme nga arrestimet, bastisjet, gjobat administrative, ndalimet e hyrjes, format e ndryshme të keqtrajtimit dhe poshtërimit, ose pamundësisë për të përdorur shkollat, institucionet shëndetësore dhe objektet fetare të tyre.

“Vështirësimi gradual i jetës së përditshme mund të jetë më pak i dukshëm sesa dhuna e hapur, por pasoja përfundimtare e tij është po aq e rëndë dhe çon në shpërnguljen e njerëzve dhe zhdukjen e pakthyeshme të një komuniteti të tërë nën presionet e vazhdueshme dhe sistematike”, shtohet në komunikatë.

Në komunikatë thuhet gjithashtu se shqetësim të veçantë shkakton zbatimi joefikas i Ligjit për Zonat e Veçanta të Mbrojtura, i cili nuk është një rekomandim politik, por një mekanizëm juridik i detyrueshëm i krijuar për jetën dhe veprimtarinë paqësore të Kishës Ortodokse Serbe dhe mbrojtjen e objekteve të saj të shenjta, kryesisht nga institucionet e Kosovës.

Eparkia saktësoi se gjatë pak më shumë se një viti të fundit janë regjistruar shkelje serioze të zonave të mbrojtura rreth Vetmisë së Shën Pjetrit të Korishës, Manastirit të Virgjëreshës së Hvoshtanit dhe zonës së mbrojtur rreth Manastirit të Graçanicës, pa zbatimin dhe respektimin e procedurave të përcaktuara me ligj.

“Mungesa e një reagimi në kohë dhe vendimtar nga institucionet kompetente vë në pikëpyetje vetë kuptimin e ligjit dhe nxit bindjen se të drejtat e Kishës mund të shpërfillen pa asnjë pasojë. Ekziston një frikë më se e arsyeshme se institucionet e Kosovës, në mungesë të funksionimit të mekanizmave mbrojtës, mund t’i marrin me forcë zonat e veçanta të mbrojtura dhe të veprojnë pikërisht në mënyrën për të cilën këto zona janë krijuar, duke injoruar ose duke interpretuar qëllimisht gabimisht ligjet e veta, duke shkelur të drejtat e Kishës dhe në këtë mënyrë duke ia vështirësuar asaj mbijetesën në Kosovë”, paralajmëron Eparkia.

Në të njëjtën kohë, thuhet se sulmet e shumta, vjedhjet, thyerjet dhe përdhosjet e tempujve ortodoksë serbë, pothuajse në rregull të plotë, nuk kanë marrë një epilog efektiv gjyqësor dhe policor.
Eparkia tërheq vëmendjen gjithashtu ndaj asaj që e quan një praktikë të rrezikshme të Policisë së Kosovës, e cila është përmendur edhe në raportet ndërkombëtare – që sulmet ndaj Kishës Ortodokse Serbe t’i trajtojë si dëmtime të pronës ose vandalizëm, në mënyrë që të fshehë përmasat e dhunës ndërfetare dhe ndëretnike që, sipas tyre, ende është e pranishme dhe tolerohet në Kosovë.

Veçanërisht shqetësues, shtohet në komunikatë, është rasti i dy depërtimeve me forcë në Kishën Ortodokse Serbe të Shën Kryeengjëllit Mihail në Rakitnicë, ku Eparkia, në dy raste dhe në prani të përfaqësuesve të EULEX-it, ka tentuar të raportojë depërtimin e parë, por policia nuk ka pranuar ta marrë kallëzimin dhe të zhvillojë hetime.

“Madje, në rastin e fundit, kur zyrtarët e Eparkisë raportuan rastin e thyerjes nga ana e Nikolla Xhufkës, qytetarit shqiptar që i kishte kryer këto depërtime, policia i ka kërcënuar zyrtarët e Eparkisë dhe madje i ka marrë në pyetje, pikërisht nën dyshimin për ekzistencën e veprës për të cilën ata kishin raportuar autorin e depërtimit. Ndërkohë, Nikolla Xhufka lëviz lirshëm nëpër Kosovë dhe në mënyrë të rreme paraqitet si ‘kryepeshkop’ i një kishe që nuk ekziston as kanonikisht dhe as ligjërisht, duke u mburrur publikisht me thyerjen në kishën që i përket Kishës Ortodokse Serbe dhe duke shfaqur pretendime ndaj kishave dhe manastireve të KOS-it. Ai promovohet rregullisht në media dhe madje pritet nga kryetarë komunash të Kosovës, duke injoruar me sukses kallëzimin penal që ka paraqitur Eparkia. Kur autorët e veprave penale lejohen të bëjnë çfarë të duan, ndërsa policia dhe gjykatat nuk ndërmarrin veprimet që kërkon ligji, krijohet një atmosferë e rrezikshme pandëshkueshmërie, e cila ndikon negativisht ndaj komuniteteve më të cenueshme”, thuhet në komunikatën e Eparkisë së Rashkës dhe Prizrenit.

Në të njëjtën kohë, theksohet se dhjetëra serbë arrestohen në Kosovë 27 vjet pas luftës, kryesisht mbi bazën e fakteve të pamjaftueshme të vërtetuara për pjesëmarrjen e tyre të pretenduar në krime lufte, edhe pse ata kanë jetuar në paqe për 27 vjet dhe askush nuk e kishte ngritur më parë çështjen e përgjegjësisë së tyre. Sipas Eparkisë, mënyra e mbledhjes së provave, besimi i pakufizuar në dëshmitarë dhe zhvillimi i procedurave gjyqësore nuk u japin atyre garanci për një proces të drejtë, gjë që është dokumentuar edhe në raportin e fundit të OSBE-së.

“Shumëkush ka harruar edhe rastin e murgut të Eparkisë sonë, atë Fotije Kostovskit, i cili pa asnjë shpjegim nga policia u dëbua nga Kosova para tre vitesh. Shpjegim nuk iu dha as përfaqësuesve të EULEX-it dhe OSBE-së, gjë që krijon një precedent të rrezikshëm dhe tregon qartë qëllimet e Policisë së Kosovës”, rikujton Eparkia.

Si dëshmi veçanërisht e dhimbshme e arbitraritetit institucional përmendet edhe pozita e Kishës së Krishtit Shpëtimtar në Prishtinë.

Sqarohen se kisha dhe parcelat e tokës mbi të cilat ajo ndodhet janë të regjistruara rregullisht si pronë e Kishës Ortodokse Serbe dhe kjo pronësi nuk është kontestuar kurrë në gjykatë, por policia në disa raste, pa paraqitur ndonjë vendim gjyqësor që do t’ia mohonte Kishës të drejtën e qasjes, ka penguar mitropolitin Teodosije, klerikët dhe besimtarët që të hyjnë në kishë, ta pastrojnë atë dhe të shërbejnë liturgjinë.

“Në këtë rast, vendimi policor në praktikë bëhet më i fortë se të drejtat pronësore, liria e besimit dhe mungesa e çfarëdo ndalese gjyqësore, ndërsa policia, duke përdorur kërcënime verbale, pengon një komunitet fetar të përdorë objektin e vet fetar”, theksohet në komunikatë.

Eparkia shpreh shqetësim të veçantë për situatën lidhur me Manastirin e Deçanit, pasi çështja e ndërtimit të rrugës magjistrale pranë vetë manastirit, edhe pse BE-ja dhe OSBE-ja e kanë shpallur atë të paligjshme, si dhe planet zhvillimore dhe urbanistike dhe mungesa e zbatimit të plotë të regjimit të zonës së veçantë të mbrojtur, i dërgojnë manastirit një mesazh se nuk mund të marrë mbrojtje institucionale.
Shtohet se manastiri është sulmuar katër herë me armë gjatë 27 viteve të fundit, ndërsa kohët e fundit Eparkia ka marrë gjithnjë e më shumë dëshmi se policia ndalon, merr në pyetje dhe kontrollon vizitorët pasi largohen nga zona e afërt që sigurohet nga KFOR-i, edhe pse vizitat e tyre kanë qenë të qeta dhe vetëm pelegrinazhe fetare.

Një veprim i tillë krijon përshtypjen se vizita në një manastir të krishterë në vetvete përbën faj, thekson Eparkia.

“Për të gjitha këto arsye, vazhdimi i mbrojtjes së drejtpërdrejtë të Deçanit nga KFOR-i mbetet më shumë se kurrë një garanci e pazëvendësueshme e sigurisë, dhe jo ndonjë privilegj. Thirrjet e përfaqësuesve politikë të Kosovës për heqjen e pranisë së KFOR-it rreth manastirit në situatën aktuale do të ishin një faktor i madh i rritjes së paqëndrueshmërisë. Policia e Kosovës nuk ka ndërtuar as besimin dhe as kapacitetin për ta mbrojtur Manastirin e Deçanit në vend të KFOR-it”, thuhet në komunikatë.
Gjithashtu konstatohet se, në rast të një ndërtimi të ri të paligjshëm të rrugës magjistrale, përpjekje për të cilën, sipas Eparkisë, me siguri do të ketë, vështirë se mund të pritet që Policia e Kosovës ta ndalojë atë në terren, ashtu siç e ka bërë KFOR-i.

Në këtë mënyrë, do të zhvlerësohej edhe një zonë tjetër e veçantë mbrojtëse, ndërsa manastiri mesjetar i njohur në mbarë botën dhe Kisha Ortodokse Serbe do të viheshin para një fakti të kryer, të arritur përmes shkeljes së ligjeve me rëndësi jetike, konsideron Eparkia.

Ajo shton se mungesa e incidenteve serioze në kohët e fundit nuk është pasojë e përmirësimit të situatës së përgjithshme, por kryesisht rezultat i efikasitetit dhe rëndësisë së pranisë së KFOR-it rreth këtij manastiri, i cili, së bashku me Patriarkanën e Pejës, Graçanicën dhe Kishën e Virgjëreshës së Levishkës, ndodhet në listën e trashëgimisë botërore të rrezikuar që nga viti 2005.

Shqetësim shtesë për Eparkinë paraqesin edhe, siç thuhet, masat diskriminuese dhe paralajmërimet që mund të rrezikojnë funksionimin e institucioneve shëndetësore, arsimore dhe sociale në zonat me shumicë serbe, si dhe të drejtën e të punësuarve dhe përdoruesve të këtyre institucioneve për të qëndruar në shtëpitë e tyre dhe për të vazhduar jetën normale.

“Mbyllja ose pamundësimi i funksionimit të këtyre institucioneve, të cilat janë me rëndësi jetike për popullin serb, prek drejtpërdrejt të moshuarit dhe të sëmurët, fëmijët, studentët dhe familjet. Edhe raportet e Komisionit Evropian kanë theksuar se masat e pakoordinuara ndaj institucioneve që funksionojnë në mjediset serbe kanë kufizuar qasjen në shërbimet themelore dhe kanë ulur më tej besimin e popullatës lokale. Së bashku me zbatimin e ligjit të kontestuar për të huajt, përmes të cilit shumë serbë që jetojnë në këtë hapësirë ose kanë lindur këtu, e që janë detyruar të shpërngulen, shpallen automatikisht të huaj, krijohet një atmosferë në të cilën popullit serb i dërgohet mesazh i drejtpërdrejtë se nuk është i dëshiruar dhe se duhet të shpërngulet ose të pranojë plotësisht humbjen e identitetit, historisë dhe të drejtave të tij”, shtohet në komunikatë.

Theksohet gjithashtu se e gjithë kjo shoqërohet me dobësimin e vazhdueshëm të të drejtave që Kisha Ortodokse Serbe i ka të garantuara me Aneksin V të Planit të Ahtisarit dhe me ligjet që kanë dalë prej tij. Sipas Eparkisë, të drejtat për administrimin, qasjen, rindërtimin dhe mbrojtjen e pronës së Kishës nuk janë privilegje të përkohshme që mund të kufizohen në mënyrë arbitrare ose të interpretohen ndryshe në varësi të rrethanave politike, por përbëjnë garanci juridike pa të cilat nuk ka as liri fetare, as mbrojtje të trashëgimisë kulturore dhe as një rend të besueshëm multietnik.

“Për më tepër, sjellja e institucioneve të Kosovës, e cila ka arritur kulmin e intensitetit gjatë viteve të fundit, e justifikon plotësisht jo vetëm zbatimin e rreptë të mekanizmave mbrojtës, por edhe urgjencën e zgjidhjes së statusit të Kishës Ortodokse Serbe në përputhje me marrëveshjet e Brukselit, në mënyrë që së paku Kishës t’i rikthehet mbrojtja shumë e nevojshme”, thuhet në komunikatë.

Ata shtojnë se presioni institucional nga ana e institucioneve të Kosovës shoqërohet edhe me një atmosferë shqetësuese në një pjesë të mediave të Kosovës, ku Kisha Ortodokse Serbe paraqitet si një faktor i huaj, politikisht i padëshirueshëm ose historikisht i paligjshëm, ndërsa identiteti i trashëgimisë shpirtërore dhe kulturore serbe mohohet publikisht.

Përveç kësaj, thirrjet publike të pandëshkuara për rrënimin ose ndryshimin e destinimit të tempujve, kontestimi i pronës së Kishës dhe paraqitja e klerit, murgjve dhe besimtarëve si problem sigurie, nxisin më tej mosbesimin dhe krijojnë një klimë shoqërore të përndjekjes dhe fajësisë kolektive mbi baza etnike, thuhet në komunikatë.

“Fatkeqësisht, një shoqëri e tillë në Kosovë është larg vlerave evropiane dhe ndërtimit të një shoqërie tolerante dhe multikulturore, edhe pse për këtë jemi siguruar nga komuniteti ndërkombëtar kur një numër vendesh e njohën Kosovën. Pikërisht për këtë arsye, presim reagime publike dhe mbrojtje nga i njëjti komunitet ndërkombëtar, sepse kemi paralajmëruar me kohë për mundësinë e krijimit pikërisht të një shoqërie dhe sistemi të tillë. Shpresojmë dhe lutemi që komuniteti ndërkombëtar të mos lejojë një përfundim të tillë dhe që reagimet e tij të mos përfundojnë vetëm me nota verbale pa reagim publik, por të aktivizojë edhe mekanizma konkretë për të treguar se çfarë lloj shoqërie është e pranueshme në Evropën e shekullit XXI. Qëndrimi i institucioneve të Kosovës ndaj serbëve përbën një faktor serioz destabiliteti dhe inkurajim për modele të ngjashme sjelljeje në hapësira të tjera, prandaj këto probleme kanë një dimension më të gjerë rajonal”, paralajmërohet në komunikatë.

Thuhet gjithashtu se Eparkia prej vitesh ka bërë përpjekje që të mos kontribuojë në asnjë mënyrë në retorikën nxitëse, duke u angazhuar për të drejtat e të gjithë qytetarëve, si dhe se të gjitha problemet i ka paraqitur me përgjegjësi, përmes bisedave të drejtpërdrejta me përfaqësuesit ndërkombëtarë dhe, kur ka qenë e mundur, edhe me institucionet e Kosovës.

“Përmbajtja jonë, megjithatë, nuk duhet të keqinterpretohet si pranim indiferent i gjendjes ekzistuese, në të cilën jemi dëshmitarë të erozionit sistematik të të drejtave tona. Kur problemet përsëriten, kur marrëveshjet nuk sjellin ndryshime në terren dhe kur pas çdo paralajmërimi pasojnë presione të reja dhe më intensive, Kisha ka detyrë ta ngrejë zërin e saj. Realiteti në terren është në kundërshtim të thellë me imazhin zyrtar për një jetë të sigurt dhe të barabartë të të gjitha komuniteteve. Kosova në jetën institucionale dhe publike po formësohet gjithnjë e më shumë pa pjesëmarrjen dhe besimin real të komunitetit serb, si një shoqëri etnikisht shqiptare, në kundërshtim me karakterin e shpallur multietnik të rendit të saj juridik. Nuk mund të flitet për një shoqëri të suksesshme nëse një komunitet jeton nën presion të vazhdueshëm dhe nën fajësi kolektive të imponuar, pa mundësi që realisht të marrë mbrojtje nga institucionet”, thekson Eparkia.

Për këtë arsye, ajo u bën thirrje institucioneve të Kosovës që të sigurojnë zbatimin e plotë dhe të barabartë të ligjeve, hetimin efektiv të të gjitha sulmeve ndaj kishave dhe mjediseve serbe, qasje të papenguar të Kishës në pronën e saj, respektimin e zonave të veçanta të mbrojtura dhe kontroll të pavarur të veprimeve të Policisë së Kosovës në rastet kur ekzistojnë pretendime të dokumentuara për tejkalim të kompetencave, poshtërim ose trajtim selektiv mbi baza etnike.

“Policia duhet ta mbrojë ligjin, por edhe me veprimet e saj duhet të tregojë se ligji vlen njësoj për të gjithë”, thuhet në komunikatë.

Në të njëjtën kohë, Eparkia i bën thirrje edhe komunitetit ndërkombëtar që të mos e zvogëlojë praninë dhe angazhimin diplomatik e të sigurisë në një kohë kur besimi ndëretnik është në nivelin më të ulët dhe mekanizmat e mbrojtjes institucionale nuk kanë dhënë asnjë efekt, sepse heqja ose zvogëlimi i regjimit ekzistues të mbrojtjes ndërkombëtare, që është paralajmëruar, mund të jetë një faktor i madh për rritjen e mëtejshme të paqëndrueshmërisë dhe një inkurajim për qarqet ekstremiste që të vazhdojnë presionet ndaj popullit serb dhe Kishës Ortodokse Serbe.

“Zvogëlimi ose heqja e pranisë ndërkombëtare në rrethana të tilla nuk do të ishte dëshmi e normalizimit, por rritje e rrezikut që Kosova dhe Metohia të bëhen përsëri burim i një paqëndrueshmërie serioze në të gjithë rajonin dhe që procesi i normalizimit ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës të bëhet pothuajse i pamundur. Ky proces ngadalësohet edhe më tej me çdo akt presioni ndaj popullit serb nga ana e institucioneve të Kosovës”, paralajmëron Eparkia.

Shtohet se KOS mbetet e përkushtuar ndaj paqes, dialogut, sundimit të ligjit dhe dinjitetit të çdo njeriu, pavarësisht përkatësisë etnike apo fetare, por gjithashtu thekson se paqja nuk mund të ndërtohet mbi frikën e një komuniteti, mbi zbatimin selektiv të ligjit dhe diskriminimin, dhe as stabiliteti në rajon nuk mund të ndërtohet duke injoruar sistematikisht problemet e një komuniteti që tashmë prej 27 vitesh është i ekspozuar ndaj akteve të shumta të dhunës, përndjekjes dhe presioneve.

“Sundimi i ligjit duhet t’i shërbejë drejtësisë dhe jetës, e jo të bëhet justifikim për institucionet e Kosovës që të vazhdojnë me sjellje që çojnë drejtpërdrejt në zhdukjen e popullit serb dhe në pamundësimin e jetës së Kishës Ortodokse Serbe, e cila së bashku me besimtarët e saj ka jetuar këtu prej shekujsh”, përfundon Eparkia e Rashkës dhe Prizrenit në komunikatë.