Shënohet 27 vjet nga rrëmbimi i gazetarëve Sllavuj dhe Pereniq: Nuk heqim dorë nga kërkimi i së vërtetës

Në rrugën Hoça e Madhe-Zoçishte, vendi ku gazetarët e Radio Prishtina, Gjuro Sllavuj dhe Ranko Pereniq, u panë për herë të fundit 27 vjet më parë, dhe pas kësaj u humbën të gjitha gjurmët e tyre, gazetarë, kolegë dhe anëtarë të familjes u mblodhën sot dhe kërkuan sqarimin e fatit të dy punonjësve të medias dhe gjetjen e përgjegjësve.

Të mbledhurit, me fotografi të gazetarëve të rrëmbyer në duar dhe me një pankartë në gjuhën serbe dhe shqipe „Na i ktheni kolegët tanë“, pranë pllakës kushtuar gazetarëve të rrëmbyer, përcollën mesazhin se nuk do të heqin dorë nga drejtësia. Ngjarjes i morën pjesë edhe përfaqësues të OSBE-së.

Presidentja e Shoqatës së Gazetarëve të Kosovës dhe Metohisë, Ivana Vanovac, theksoi se 27 vjet është një periudhë e gjatë për të treguar të njëjtën histori, por që të gjithë gazetarët e dinë shumë mirë se sa e rëndësishme është që kur të fillohet një histori, të mos hiqet dorë nga ajo histori, dhe mbi të gjitha të arrihen disa rezultate.

"Edhe pse rrezikojmë të bëhemi edhe më të mërzitshëm për publikun dhe përfaqësuesit ndërkombëtarë dhe gjyqësorin duke treguar të njëjtën histori, do të rrezikojmë të jemi të mërzitshëm, do të vazhdojmë me të njëjtën fjali dhe të njëjtën kërkesë që kemi bërë prej vitesh. Kolegët tanë janë zhdukur këtu. Kolegët tanë, shtatëmbëdhjetë prej tyre, janë zhdukur në të gjithë Kosovën prej disa vitesh, dhe ne këmbëngulim që pas më shumë se një dekade, të nisin hetimet dhe autorët të nxirren para drejtësisë. Po e themi tani, do ta themi sa herë të jetë e nevojshme", tha Vanovac.

Ajo falënderoi përfaqësuesit e Osbe që morën pjesë në përkujtimin e sotëm të përvjetorit të zhdukjes së gazetares.

"Faleminderit përfaqësuesve të misionit të Osbe. Në vitet e mëparshme, misioni Osbe ishte në fakt i vetmi që iu afrua këtij problemi me njëfarë serioziteti dhe ishte mbështetës. Midis shtatëmbëdhjetë të zhdukurve, ka serbë, shqiptarë dhe gazetarë ndërkombëtarë, dhe pikërisht për këtë arsye po bëj thirrje që kjo praktikë të vazhdojë, në mënyrë që të shpresojmë se një ditë do të nisë një hetim dhe të themi nga ky vend ose nga ndonjë vend tjetër - më në fund e dimë se ku janë kolegët tanë dhe e dimë se kush do të jetë përgjegjës për këtë", theksoi Vanovac.

Anëtari i Bordit Drejtues të UNS-së, Petar Zhivkoviq, tha se ata do të vazhdojnë të punojnë për të gjetur përgjegjësit.

"Së pari do të pyesja veten dhe ju se çfarë po bëjmë këtu? Ne po bëjmë atë që po bënin dy kolegët tanë, Gjuro dhe Ranko, më 21 gusht 1998, ata po kërkonin përgjigje për një pyetje. Dhe ne do të vazhdojmë ta bëjmë këtë derisa këto pyetje të marrin përgjigje dhe shpresojmë që ky mesazh i yni dhe kërkesa e apeli ynë do t'u "kthehen" kolegëve tanë në një moment të caktuar", tha Zhivkoviq.

Presidenti i Shoqatës së Gazetarëve të Serbisë, Zhivojin Rakoçeviq, theksoi se nuk duhet të mendohet për asnjë moment se mund të heqim dorë nga kërkimi i së vërtetës.

"Është një jetë e tërë njerëzore dhe në atë jetë nuk kishte asnjë mikron drejtësie në këtë rast. Me kalimin e kohës, viktima të tjera të kolegëve dhe gazetarëve në Kosovë dhe Metohi u përfshinë në sakrificën e Sllavujit dhe Pereniqit. Numri i shtatëmbëdhjetë gazetarëve të rrëmbyer, të vrarë dhe të zhdukur serb, shqiptar dhe të huaj është numri më i lartë i të zhdukurve dhe të vdekurve në tokën evropiane deri në aksidentin në Ukrainë. Thelbi i takimit tonë është mesazhi i dërguar nga familja dhe viktimat, dhe viktimat e pafajshme, mesazhi i dërguar nga kolegët dhe profesionistët dhe i dërguar nga e vërteta. Prandaj, nuk duhet të mendojmë për asnjë moment se mund të heqim dorë nga kërkimi i së vërtetës", theksoi ai.

Ai shton se ata kontaktuan të gjitha adresat e mundshme ndërkombëtare dhe vendase për të filluar diçka në këtë rast.

"Ne i kontrolluam vetë këto përrenj dhe rrënoja sepse morëm informacion se automjeti i tyre ishte parë diku këtu. Megjithatë, nuk gjetëm asgjë. Komploti i heshtjes do të thotë se kriminelët janë këtu dhe se ata që i rrëmbyen janë këtu, na shikojnë dhe na vrojtojnë, dhe se tetë herë kanë rrënuar përmendoren që është pas nesh, ndërsa ne e kemi ngritur nëntë herë. Duhet ta pranoj se me ato ngritje dhe tubime tona kishte njëfarë dëshpërimi dhe njëfarë pajtimi se kurrë nuk do të ndryshojë asgjë. Në thelb, ne kemi përsëritur mesazhin: I kërkojmë dhe do t’i kërkojmë sa të jemi gjallë. Mirëpo, ndodhi diçka që na ka ringjallur dhe na ka inkurajuar të gjithëve nga brenda. Në këtë vend, pas shumë vitesh, u shfaq një djalë i quajtur Matija, i cili është nipi i Ranko Pereniqit. Në atë moment e kuptuam se kolegët tanë, të vërtetën tonë dhe profesionin tonë do të ketë kush t’i kërkojë kur ne të mos mund të flasim nga ky vend. Ky vend u bë simbol dhe prej këtu, pavarësisht zhdukjes së tyre, fillon liria“, ka thënë Rakoçeviq.

Vendi i mbledhjes u sigurua nga Policia e Kosovës dhe KFOR-i.

Ranko Perqniq dhe Gjuro Sllavuj u zhdukën më 21 gusht 1998 në afërsi të Hoçës së Madhe kur dolën në terren për të kryer një detyrë pune.

Një pllakë u vendos pranë vendit të rrëmbimit në vitin 2012 për të luftuar kundër harresës, dhe deri më tani është shembur tetë herë. Pllaka në serbisht dhe shqip shkruan: "Në këtë vend, më 21 gusht 1998. janë kidnapuar kolegët tanë gazetarë. Jemi në kërkim të tyre."